6/2/18

22 SEGUNDOS

                                                                     EVA MEJUTO
                                                                                                             






Resultado de imagen de 22 segundos
O que non se di é coma se non existise, afirmara o avó un día, e xa ía sendo hora de existir. Ata ese momento só vivira de portas para dentro. Agora xa non había marcha atrás. A cámara pedíalle que falase."Son Álex, un mozo transexual. Abro este vlog para compartir con vós a miña vida. Quen me coñeza e estea a ver este vídeo entenderá moitas cousas, ou mesmo non comprenderá –ou non quererá comprender– nada. O distinto asusta, dá vertixe porque obriga a cuestionarse tantas cousas... E por iso fago este vídeo, porque non quero ter máis medo, nin vergoña de ser quen son."Antes de que lle dese tempo a pensar, conectou a cámara co ordenador. Vinte e dous segundos. Ese foi o tempo que tardou o arquivo en subir á rede. "22 segundos" relata, en primeira persoa, anacos da infancia e adolescencia dun mozo transexual que, desde os primeiros anos sabe –sen poñerlle etiquetas– que a súa identidade de xénero non coincide co sexo que lle asignaron ao nacer. Unha obra que busca visibilizar, desde a empatía, un colectivo de persoas historicamente silenciadas e denigradas que loita por que as leis –e a sociedade– deixen de consideralas enfermas.


Eva Mejuto (Sanxenxo, Pontevedra, 1975) estudou Xornalisno na USC e traballou no sector editorial infantil, desde 1998 ata o 2016, primeiro en Kalandraka e despois en OQO. Actualmente forma parte do proxecto Capicúa de xestión cultural. É docente no máster "Libro Ilustrado e Animación Audiovisual" da Universidade de Vigo e rematou a súa tese de doutoramento sobre o realismo social no álbum ilustrado. É autora de diversas adaptacións de álbums ilustrados, traducidas a máis de dez idiomas. A novela " 22 segundos " é a súa primeira incursión na narrativa xuvenil (Xerais, 2017).

31/1/18



PARQUE MUERTE
Fernando Lalana

Foi Eufemiano Cordiais, asesor de imaxe e xefe de prensa da multinacional armamentística española "Pistolas e proxectís, S. A", quen propuxo crear PARQUE MUERTE para mellorar a mala imaxe da empresa atraendo a nenos e familias. Segundo el, aos nenos a morte fascínalles. A morte e todo o que teña que ver con ela: os cemiterios, os vampiros, os zombis, os crimes, os cadaleitos, as pantasmas, as funerarias, as autopsias... E en efecto, todo funcionou segundo os seus plans ata que, ao cumprirse un ano da súa inauguración, produciuse unha situación realmente inaudita e, en certo xeito, aterradora, que podía dar ao traste cos plans dos seus propietarios, unha situación que, por suposto, se ocultou á opinión pública. Entón decidiron contratarme como detective privada...

Fernando Lalana nace en Zaragoza en 1958, cidade na que aínda reside. Tras estudar Dereito encamiña os seus pasos cara á literatura. Desde entón publicou máis de oitenta libros coas principais editoriais españolas do sector infantil-xuvenil.
Lalana gañou varios premios de Literatura Xuvenil: Gran angular (3 veces), Barco de Vapor, o da "Junta de Andalucía" e o Nacional de Literatura Xuvenil (por "Morirás en Chafarinas", levada ao cine). Apaixonado do teatro (Los pieles rojas no quieren hacer el indio), Fernando Lalana foi membro fundador do grupo Teatro Incontrolado e colaborou con diversas compañías e grupos independentes zaragozanos.

21/1/18

CHAMANDO ÁS PORTAS DO CEO
Jordi Sierra i Fabra
Resultado de imagen de chamando ás portas do ceoSilvia, estudante de Medicina, marcha á India durante un verán para traballar como cooperante nun hospital dirixido por unha doctora española. Ao facelo, enfróntase cos seus pais e co seu noivo, e toma así unha decisión que cambiará a súa vida e a súa forma de pensar. Na India coñecerá a dor e o sufrimento dos que non teñen nada, pero tamén a alegría e a paz da súa conciencia, e vivirá a cabalo non de dous, senón de tres mundos: por unha banda Arturo, o seu noivo, que a espera en España; por outro Leo, cooperante coma ela, capaz de renunciar a todo por estar alí; e, finalmente, Mahendra, un hindú que garda o máis doloroso dos segredos e que a introducirá nun novo horizonte sen fronteiras.

O autor, Jordi Sierra i Fabra, naceu en Barcelona. Comeza a escribir con 8 anos e aos 12, escribiu a súa primeira novela longa, de 500 páxinas. Traballou como comentarista musical e director de revistas de rock. Ten unha extensa obra que (alcanza os 400 libros escritos) e obtivo multitude de premios. En 2006 e 2010 foi candidato ao premio Hans Christian Andersen, representando a España. Viaxeiro impenitente, a súa obra nútrese moitas veces das súas propias vivencias ao longo e ancho do mundo. En 2004 creou a Fundación Jordi Sierra i Fabra en Barcelona, destinada a promover a creación literaria entre os mozos de lingua española. Cada ano convoca un premio literario para menores de 18 anos,


16/1/18


SETE CAVEIRAS
Elena Gallego Abad
Esta novela de misterio está ambientada na cidade de Vigo. A xornalista Marta Vilas descobre un cadáver aboiando no porto vigués de O Berbés. No peto do morto hai un pequeno xoguete (un click) que deixou alí o asasino.
Nos día seguintes irán aparecendo na ría de Vigo unha serie de cadáveres que teñen en común a presenza dun click en cada un deles:  un motorista, un garda civil, un informático... 
Descifrar o misterio destes macabros asasinatos converterase para Marta Vilas nunha obsesión, debe descubrir ao asasino antes de que sexa demasiado tarde.

 

A AUTORA: Elena Gallego Abad


Quen mellor que a autora para falarnos de ela mesma na súa páxina web.
Sete caveiras foi publicado no ano 2014. Neste ano 2017 publicou O xogo de Babel.
No programa Zigzag Diario da Televisión de Galicia fixéronlle esta entrevista (atoparédela aproximadamente entre os minutos 13 e 20 do programa).

A MOVIDA:
A movida viguesa foi un período de creación cultural que se desenvolveu en Vigo durante a primeira metade dos anos 1980 ao mesmo tempo que en Madrid tiña lugar a movida madrileña.
A movida de Vigo, unha cidade marcada entón pola reconversión industrial e o paro, foi a gran sorpresa. Un reducido grupo de xente nova empezou a xuntarse no pub Angara no que se escoitaba música de grupos locais como Mari Cruz Soriano e os que arranxan o seu piano, que logo pasou a ser Siniestro Total.
As primeiras actuacións de Siniestro Total tiveron lugar no Satchmo, un pequeno club de jazz frecuentado por progres e pseudo-intelectuais que escoitaban descorcertados atrevidas e irreverentes letras de  cancións como As tetas da miña NoivaMata hippies nas Cies ou Ayatola non me toques a pirola. O éxito irresistible de Siniestro Total levou aos propietarios do Satchmo a cambiar radicalmente o look e a orientación do bar, enfocándoo cara a unha estética máis novaolera e moderna.
No Satchmo sucedéronse moitos concertos de rupturistas grupos vigueses, a maioría formacións a partir de Siniestro Total, consolidándose este local como o centro da movida de Vigo. Cando Siniestro Total obtivo grande repercusión nos medios de comunicación nacionais comezou a aumentar considerablemente o número de seguidores da movida.
German Coppini, cantante de Siniestro Total, deixou a banda para formar con Teo Cardalda Golpes Bajos. O Satchmo quedábase pequeno, pechou a noite de fin de ano de 1982 cun mítico concerto dun novo grupo chamado Aerolíneas Federais e abriu o Kremlin nos arredores da cidade. 
A medida que a movida medraba abríronse máis locais como O Manco e Ruralex, acadando a movida o seu punto álxido en 1983 e 1984. Foi unha época moi divertida e de total desenfreo. Comezou a decaer a mediados dos oitenta, pero aínda xurdiron máis bandas coma Os Resentidos, liderados por Anton Reixa.
En setembro de 1986 tivo lugar o encontro das dúas movidas, a viguesa e a madrileña, organizado polo Concello vigués e a Comunidade de Madrid ; asistiron grupos como Gabinete CaligariOs Nikis e Alaska e os Pegamoides. Un tren cargado de modernos e algúns infiltrados chegou un sábado pola mañá a Vigo. Era a expedición Madrid-Vigo. Foron dous días de moitas copas e moita algarabía. O encontro que estaba previsto que se celebrara en Madrid na primavera de 1987 nunca chegou a realizarse.

Nunha entrevista á autora con motivo da presentación do libro nunha libraría de Ourense explica así o título:
"Unha das claves do libro é o seu título, Sete Caveiras. Porque sete son tamén os obxectivos do asasino...
- É posible. Pero todo ten que ver cunha canción da época, titulada Siete Calaveras en castelán. E unha maldición."
Aquí vos queda un vídeo da canción interpretada por La Frontera.

7/1/18

DRAGAL
A herdanza do dragón
Elena Gallego Abad
Na fachada da igrexa de San Pedro, o dragón de pedra agarda a que chegue o tempo no que Dragal recobre a vida. Hadrián aínda non o sabe, pero el é o elixido para conseguir que se cumpra a profecía. Mais, quen pode imaxinar que o vello templo medieval agocha as claves para atopar a senda do último dragón galego? Un antigo medallón de metal en estado vivo, herdanza do seu pai, será a chave que lle abrirá a Hadrián as portas para cumprir co seu destino. Para atopar respostas, o mozo tamén deberá buscar nos libros prohibidos da vella biblioteca do seu bisavó e mergullarse nos segredos que agochan as augas da Poza da Moura. Só grazas á amizade de Mónica, compañeira de clase no instituto, e coa complicidade de don Xurxo, o cura da parroquia, Hadrián poderá percorrer a senda que os cabaleiros da Orde de Dragal deixaron aberta para el moitos séculos atrás.
Elena Gallego Abad debutou na narrativa galega con esta primeira novela, finalista do Premio Fundación Caixa Galicia de Literatura xuvenil 2009, coa que se iniciou, ademais, unha triloxía baixo o título de “Dragal”, o dragón galego.
A autora naceu en Teruel en 1969 e criouse en Verín. Traballou en diferentes emisoras de radio e tamén en varios xornais. Na actualidade traballa en Cangas do Morrazo. Xa publicou a triloxía completa Dragal, A metamorfose do dragón e A fraternidade do Dragón e xa publicou tamén o primeiro libro dunha nova trioloxía en torno ao último dragón galaico A estirpe do Dragón. Podes ver máis picando aquí.

18/12/17

MENTIRA
Care Santos 
Xenia loita por sacar as mellores notas, impulsada pola ilusión de entrar en Medicina, pero ultimamente o seu rendemento está a baixar. E é que Xenia namorouse, aínda que non dun mozo da súa contorna, senón dunha pantasma, dunha voz xurdida de Internet coa que comparte a súa paixón pola lectura. Como Xenia é decidida e o seu amor virtual négase a unha cita, proponse sorprendelo, de modo que inicia as súas investigacións cos poucos datos de que dispón.
E todo resulta ser falso, unha mentira, nin a foto nin o nome son reais. Quen é en realidade a súa alma xemelga? Arrepentida polo abandono dos seus estudos confesa todo aos seus pais, segura de ser vítima dalgún desaprensivo. Pero pronto un paquete inesperado vai revelarlle a identidade do raparigo co que compartiu os seus máis íntimas emocións. Provén do cárcere de menores e contén a historia dun asasino...
              Care Santos naceu en 1970 en Mataró (Barcelona). Empezou a escribir aos 8 anos e desde sempre tivo claro que non quería facer outra cousa. Aos 14 anos gañou o seu primeiro concurso literario e aos 25 publicou o seu primeiro libro, unha colección de relatos. Desde entón, publicou varias novelas,  libros de contos, dous libros de poesía e un gran número de novelas xuvenís.
              En literatura xuvenil é unha das autoras máis lidas do noso país, e a súa obra foi traducida ao alemán, francés, italiano, portugués, romanés, polaco, sueco, noruegués, holandés, hebreo, grego, lituano e coreano. Na biblioteca do centro podedes atopar varios títulos da autora, dos que probablemente xa teñas lido algún. 

8/12/17


O NENO DO PIXAMA A RAIAS / EL NIÑO CON EL PIJAMA DE RAYAS

John Boyne

Aínda que o habitual é describir as características da obra que estamos a ler, por unha vez faremos unha excepción, porque estamos convencidos de que explicar o seu  contido estropearía a experiencia da lectura. Cremos que é importante empezar esta novela sen saber de qué trata. Acompañarás a Bruno, un neno de nove anos, cando se muda coa súa familia a unha casa onda unha cerca. Hai milleiros de aramados coma ese en moitos sitios do mundo; só desexamos que nunca te atopes con ningún, e se o fas, que teñas forza para librarte del...

Esta novela do escritor irlandés John Boyne converteuse nun fenómeno mundial, e foi traducido a máis dunha vintena de idiomas e ten unha adaptación cinematográfica.Por último, cabe aclarar que este libro non é só para adultos; tamén o poden ler, e sería recomendable que o fixeran, rapaces e rapazas a partir dos doce ou trece anos de idade.

 O editor

Este libro é unha forma de empezar a entender algunhas cousas terribles que sucederon en Europa no século XX, durante a II Guerra Mundial, e que seguro que a algúns vos sona de velas en películas. O malo é que desta volta as cousas pasaron de verdade, tal vez non exactamente como contan as pelis, pero igual de terrribles. Con este libro diante pódese falar de moitas cousas, averiguar outras da nosa historia recente e pararse a pensar como debemos facer para que algo así non se repita nunca máis.